مقاله جايگاه «موجودِ غيرواجب» در هستي‌شناسي ابن سينا در نمط چهارم اشارات و تنبيهات

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقاله جايگاه (موجودِ غيرواجب) در هستي‌شناسي ابن سينا در نمط چهارم اشارات و تنبيهات :


سال انتشار : 1396

تعداد صفحات :29

کاری که در نمط چهارم اشارات و تنبیهات[1] انجام می­شود, در اصل, تلاش برای اثبات موجودی خاص, یعنی واجب­الوجود, و نیز ترسیم نقش محوری او در هستی, یعنی آفرینشِ همه‌ی دیگر هستان و نگهداری آنان در هستی, و نیز بیان صفات او از این منظر است. از این دیگر هستان اگر بحث می­شود در این چهارچوب است؛ یعنی در حول و حاشیه‌ی وجود آن موجودِ واجب و بیان و اثباتِ وجودبخشی­ او و فیض­اش. ابن­سینا, واجب­الوجود را هم هست­کنند کل هستی و تک­تکِ هستان, یعنی موجوداتِ ممکن, می­داند و هم نگهدارنده‌ی هستی و تک­تک هستان در عالم هستی. در نتیجه, موجودِ ممکن, یعنی همه‌ی هستی بجز واجب­الوجود, در این هستی­شناسی از آن حیث دیده می­شود که «معلولِ» واجب­الوجود است و وابسته به او. پس هر آنچه غیر از واجب الوجود هست, در نمط چهارم اشارات, از آن حیث در بحث می­آید که «معلول» است و هر بحثی هم که در آن می­آید به قصد تبیین این امر است. [1]. به رعایتِ اختصار, در این مقاله این کتاب را «اشارات» می­خوانیم.

لینک کمکی